Hoe het 'Omen' een obsessie kon zijn; over Marcellus en zijn theater...
Suetonius over Augustus en het theater van Marcellus
Omen Augusti
In de biografie van Augustus, geschreven door Suetonius lees je alles over het leven van Augustus als keizer. Je komt er dan ook al snel achter dat Augustus erg veel waarde hecht aan voortekenen en hier ook (bijna) heilig naar leefde. Toch lijkt het soms wel of Keizer Augustus enige obsessie had voor deze tekens voor wat komen gaat. Deze man was er de hele dag mee bezig. Zo lees je hoe het verkeerd om aan trekken van de schoenen een slechte dag voorspelde [92]. Maar als het er wat water uit de hemel viel, of voor hem eigenlijk hoop van de goden kwam, wist hij dat hij veilig en voorspoedig zou terugkeren van zijn reis [92].
Ik heb gelezen op wat voor manier verschijnselen als bovenstaande Augustus zijn hele leven nu eigenlijk beïnvloedde. Hij deed er alles aan de goden tevreden te stellen, en als ze dan volgens hem tevreden waren (En dit ook lieten merken) was hij dolgelukkig. Er zat een heel systeem achter de uitstapjes die hij maakte. Zo ging hij niet op reis nadat er markt was geweest of op bepaalde data. Immers, deze dagen konden nooit veel goed leveren [92].
Bovennatuurlijke verschijnsels hebben zelfs beslissingen voor de man gemaakt – althans, zo schijnt het. Augustus wilde het eiland Capreae hebben omdat een boom, die eigenlijk al tot dood verklaard kon worden op eens weer vol in leven was toen hij voet op dit land zette. Keizer Augustus heeft toen, nadat Napals dit goedgekeurd had, het eiland tegen Aenaria geruild.
Alsof de voortekens tijdens zijn leven nog niet genoeg waren, we nemen die van voor zijn geboorte ook maar even mee. Het verhaal gaat dat er in oude dagen een voorspelling is gedaan toen bliksem een deel van de muur van Velitrae had geraakt. Ooit zou een bewoner van die stad de wereld regeren... [94].
Even tussendoor - [ met behulp van de nummers zijn alle voortekenen terug te vinden ]
Als laatst wil ik nog uitlichten dat ook mensen hun levens aan voortekenen en voorspellingen gebonden waren – volgens Augustus. Over de opvolging word gezegd dat een teken ervoor gezorgd heeft dat de kleinzoon van de zus van Caesar hem (Julius) op zou moeten volgen omdat hij een palmboom spaarde als overwinningsteken (in het bos van Munda) waaruit een boom groeide die nog groter werd dan waar deze uit ontstaan was en vele duiven nestelden zich in deze boom, terwijl ze normaal juist (altijd) ruwe bomen vermijden... [94 (punt 11)].
Theatrum Marcelli
In de straat via del Theatro di Marcello in Rome staat het Theater van Mercellus. Dit romeinse bouwerk is genoemd naar het neefje van Keizer Augustus Marcus Marcellus die vijf jaar voorafgaand aan de voltooiing van dit reusachtige theater is overleden. Voordat het gebouw in 13 voor Christus is opgeleverd, hebben in 17 voor Christus de Ludi Saeculares plaats gevonden in dit theater. Dit feest duid het einde en het begin van een saeculum aan, wat de maximale lengte van een mensenleven moest voorstellen (100 of 110 jaar).
Dit bouwwerk was een voorbeeld van dat wat een van het meest overweldigende stedelijke bouwwerk van het Romeinse rijk kon worden. Het theater was namelijk zo groot dat deze ongeveer elf duizend toeschouwers plaats bood, ongeveer dertig meter hoog was en maar liefst honderd en elf in de diameter. Het gebouw bestond uit Tufsteen, een vulkanisch sediment, Cenment en Opus Reticulatum stapelwerk. Dat zijn ruit/diamand voormige Tufstenen blokjes die vaak door Romeine werden gebruikt. Het kalksteen Travertijn werd gebruikt om dit alles te overdekken. Het theater bestond uit drie typen lagen van bogen gangen en tunnels. Deze waren in de Griekse volgorde gestapeld. De Dorische stijl vond men op de bodem, daarboven de Ionische en men denkt dat de Korintische laag werd gebruikt voor de hoogste verdiepingen. Helaas weer men dit niet zeker, omdat het theater in de Middeleeuwen herbouwd is!
Helaas voor Keizer Augustus en Marcellus hield de doorsnee Romein meer van het beroemde Colosseum waardoor het theater reeds in 235 na Christus gesloten werd. Niet meer dan 200 jaar later gebruikte men delen van het theater om de bruggen van Tiber – die waren relatief dichtbij – te repareren, maar in de Middeleeuwen kwam het gebouw weer tot leven door zijn strategische ligging. Grappig is wel dat er toen huizen in werden gebouwd! En doordat bepaalde families verstevigingen tussen de vervallen constructies van het bouwwerk lieten plaatsen is er op de dag van vandaag nog iets over van dit kunstwerk.
Als je in de zomermaanden langs dit gebouw komt heb je grote kans dat er een concert te beluisteren valt. Niet precies zoals onze rare Romeinen het voorgesteld hadden, maar het blijft bijzonder...
Niet gevonden wat je zocht? Probeer dan eens te zoeken met Google!